I went to Uthai Thani

สวัสดีทุกคนเราเกือบเข้ามาไม่ได้แล้ว ใส่รหัสอยู่นานมาก นานๆทีจะโพสทีก็งี้แหละ เข้าเรื่องเลยแล้วกัน ช่วงวันที่ 5-13 ธันวาคม 2556 เมื่อสองวันที่ผ่านมา ได้ไปบวชที่วัดท่าซุง สนุกมาก ได้ประสบการณ์อะไรใหม่ๆเพียบเลย ที่สำคัญมีอะไรอีกหลายอย่างที่เกิดมาเราก็เพิ่งเคยได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส แปลกใหม่จริงๆ ชีวิตนี้จะไม่มีวันลืม สถานที่แห่งนี้ยังเคยเป็นที่ๆครอบครัวเราเคยมาด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา แต่ตอนนี้… เอาเป็นว่าได้บุญเยอะเลย ทำให้จิตใจผ่อนคลาย ดีขึ้นเยอะมากๆ ฝึกให้เรามีสมาธิ และมีแต่สิ่งดีๆเข้ามา เราเชื่อแบบนั้น เพราะก่อนหน้านี้เราเคยบ่นกับเพื่อนว่าอยากทำบุญ ใส่บาตร แต่แบบเรียนปีสี่นิเทศน์นี่มันช่างเหนื่อย ท้อ ล้า ไม่มีเวลาจริงๆ พอสอบเสร็จปุ๊บเลยเข้าวัดปั๊บ

วันแรกที่ไปก็ไปจองห้องแล้วก็ได้บัตรที่มีเลขประจำตัวพราหมณ์แต่ละคนมา อยากจะบอกว่าปีนี้ไปปีแรก หลังจากที่อยากไปมานานมากๆช่วงมอปลายแต่ติดสอบตลอด ปีนี้ปิดเทอมไวเลยได้มาไม่งั้นอย่าหวัง เลขประจำตัวเราสวยนะ ชอบๆ

หลังจากนั้นก็เตรียมตัวเข้าพิธีไรสักอย่างจำไม่ได้และ ประมาณว่าต้องทำก่อนจะถือศีลอ่ะ เพราะไปอยู่วัดและจะบวชแบบไม่โกนผมเค้าถือศีล8กัน

โดยทุกๆวันจะมีการนั่งสมาธิที่ศาลา12ไร่ อยากจะบอกว่าใหญ่มาก จุคนได้หลายพันเชียว ซึ่งพอเห็นสีขาวเยอะๆแล้วเรารู้สึกดีมากอ่ะ มันสบายใจบอกไม่ถูก

และทุกเช้าแต่ละคนจะต้องตื่นตี4 เพื่อปฏิบัติภารกิจส่วนตัวแล้วเจอกันที่ลานธรรม เราจะมาสวดมนต์และนั่งสมาธิกันแต่เช้าเลย นาฬิกาปลุกที่นี่ดีนะ เราว่ามันเจ๋งมากๆเลย คือจะมีเสียงตามสายทุกห้องจะมีลำโพง พอตี4ปุ๊บเสียงดังปั๊บ พระก็จะนำสวดมนต์ตั้งแต่ในห้องเลย แล้วก็จะเล่านิทานชาดกให้ฟังทุกเช้าและก่อนนอนเลย สนุกมาก เราไปวัดนี่ได้ฟังนิทานหลายเรื่องเลย สนุกจริงๆต้องลอง พอลงมาด้านล่างที่เป็นลานธรรมจะเห็นภาพคนเป็นพันๆนั่งสวดมนต์ แบบเราไม่เคยเห็นคนที่ตั้งใจในสิ่งเดียวกันแล้วร่วมทำสิ่งที่ชอบจำนวนมากขนาดนี้ มันเป็นความศรัทธาที่เห็นแล้วมีความสุขและน่าปลื้มใจจริงๆ

(เห็นขาวๆนั่นคือคนนะจ๊ะ เราแอบถ่ายจากชั้นสอง แบบไกลมากๆ ด้านหน้าสีเหลืองๆส้ม คือพระธุดงค์)

เสร็จจากการสวดมนต์ที่ลานธรรมแล้วก็มาใส่บาตรให้พระสงฆ์ที่ธุดงค์อยู่ภายในวัด แต่นอนนอกวัดนะ นอนในป่าด้านหลังวัด เป็นพระบวชใหม่ 149 รูป รวมพระทั้งหมดที่บิณฑบาตรก็ 449 รูป

ที่เหลือเป็นเดินเล่นในวัดยามว่าง วัดนี้มีที่ให้เดินได้ทุกวันมันกว้างมาก มาวัดเดียวเที่ยวไม่ครบทุกที่บอกเลย นี่เราเก้าวัน เก็บครบจ่ะ อิอิ มีแพปลาที่เราไปนั่งเล่นกะแม่ ให้อาหารปลาวิวสวย

ปลาเยอะมาก ถ้าจำไม่ผิด เป็นแม่น้ำสะแกกรังนะ น่าจะใช่แหละ

แล้วก็วันที่10 เราจำได้ คือในวัดจะมีปราสาททองคำอ่ะ แล้วเค้าเปิดในเข้าชมด้านบนชั้นสองสวยมาก แบบปกติจะไม่เปิดชั้นบนนะ เราโชคดีไปปีที่เค้าเปิดแค่วันเดียว (ภาพมันเยอะ ขี้เกี้ยวรอโหลดในนี้ แต่เอาลงเฟสไว้นะ ดูในเฟสได้)

เข้าไปข้างในอ่ะ ที่บอกตอนแรก พูดเลยว่าเย็นโดยไม่ต้องเปิดพัดลม สวยอีกต่างหาก ทองทั้งวิหารเลย ของจริงสวยกว่านี้อีก เวลาแดดส่องนะ แบบไม่มีคำบรรยาย

แล้วก็ปีนี้พิเศษสุดๆ มีทหารที่มารักษาความปลอดภัยภายในวัดช่วยกันประดับไปรอบวัดสวยมากเลย (ไฟสีฟ้าด้วย อย่างมีความสุข บ่องตง)

ภาพสุดท้ายข้างล่างนี่ของจริงสวยกว่านี้มากอ่ะ แต่กล้องเราเก็ยรายละเอียดได้แค่นี้ เรายืนมาอยู่นานมาก ก็ไม่รู้สินะ 555 แบบว่ามีความสุข จะมีสักกี่คนที่ได้มาวัดตอนกลางคืน ยืนดูไฟสวยๆ เปรียนเทียบง่ายๆเหมือนตอนที่ไปดูไปงานวันพ่อที่สนามหลวงอ่ะ ใครเคยไปจะรู้เลย ว่าความรู้สึกเป็นไง (เราเป็นคนชอบดูไฟตอนกลางคืนมากอ่ะ มันสวย) 

สุดท้ายการไปวัดครั้งนี้ได้อะไรมากกว่าคำว่าสมาธิ เราได้ฝึกความอดทน การแบ่งเวลา ที่สำคัญเรื่องการนอน และที่เราประทับใจคือคำพูดที่พระเทศน์ บอก สอน เตือนสติเรา ว่าคนเราห้ามท้อ มันจะทำให้ชีวิตเราไม่เป็นสุข เราควรมองทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในแง่ดี แล้วชีวิตเราจะเป็นสุข

สุดท้ายข้อคิดที่ได้คือ ร่างกายเป็นของสกปรก ทางที่ดีอย่าเกิดมาเลยดีกว่า นั่นหนะดีที่สุดแล้ว :)) คำพูดของหลวงพ่อหนูจะจำไปจนวันตาย

ปล.แค่คิดว่าอยากไป แค่เอ่ยว่า “โมทนา” เพียงเท่านั้นคุณก็ได้บุญในสิ่งที่ฉันได้ทำแล้วฉันได้บุญเช่นกัน^^

 


Diary walking to me

image



Diary 02 I 11 I 2012

สุขสันต์วันเกิดที่แสนรันทด บางครั้งอะไรหลายอย่างก็ไม่ได้เป็นแบบที่เราคิด แม้เราคิดแก้ปัญหาไว้แล้วแต่มันก็ยังล้มเหลว จนทำให้รู้สึกเหนื่อย เซ็ง และท้อเบาๆ คำอวยพรทำให้เรายิ้มได้ การให้กำลังใจทำให้เรารู้สึกดี แต่มันจะเป็นยังไงต่อไปหละ หากโชคชะตายังคงเล่นตลกกับเราไม่เลิก วันนี้ควรเป็นวันดีสินะ วันศุกร์ แต่ทำไม่ความสุขมันช่างน้อยจริงๆ ปัญหาร้อยแปดค่อยๆทะยอยเรียงหน้ากันเข้ามา ไม่รุ้สินะ ใครไม่เจอกับตัวคงไม่เข้าใจ   ใจมันสู้อยู่แล้ว แต่ทำไมอากาศให้หายใจถึงน้อยลงนักหละ หากสิ่งศักสิทธิ์มีจริงขอความดีที่เคยทำ ที่ได้สั่งสมมา ช่วยดลบรรดาลให้ชีวิตพบเจอแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต ปัญหาคลี่คลายด้วยเทอญ สาธุ! รู้สึกแย่จริงๆ ไม่ไหวแล้ว มันไม่ใช่แค่1 แต่มันมากกว่านั้น ปีที่แล้วยังไม่ถึงขนาดนี้ ผิดหวัง เสียใจ ร้องไห้ เหนื่อย ท้อ "สมองยังพักผ่อนไม่เพียงพอ จะให้ทำอะไรต่อคงไม่ไหว หัวที่มียังเหนื่อย ยังไปไหนไม่ได้ ยังเหนื่อยอยู่มากมาย วันนี้ขอสักวัน พรุ่งจะสู้ต่อ" 


Diary : 18 l 07 l 55

ตอนนี้ปวดหัวมากเลย อยากนอนสุด แต่แวะมาบันทึกก่อน ถึงจาเป็นSocial Medea แต่คนต่างชาติที่อ่านภาษาไทยออกคงมีน้อยมาก55 เพราะคนไทยที่เล่นโปรแกรมนี้คงมีฉันคนเดียว ณบัดนาวว วันนี้สอบสแตทไปแล้ว เรียนวิทยุขั้นต้นเลิกเร็วกลับมาบ้านกินๆๆๆๆ จนตอนนี้ยังไม่นอน จะไปและ บาย ฝันดีจ้า


Ruk Jub Jai


The sweet-sounding


I Dont' know!

What it is?


Ae Peekaboo!!!